athugasemdir (1020)

[16:41] Ég er kominn frá Finnlandi, reyndar fyrir heilli viku en það er aukaatriði. Sú ferð var ein stór steik frá A - Ö, mjög skemmtileg steik þó! Við kynntumst alveg slatta af Finnum, og hefðum eflaust kynnst svona 5x fleirum ef Finnar væru almennt betri í ensku. En það breytti því þó ekki að núna þekkjum við nokkra Finna sem við getum leitað til ef að við villumst einn daginn til Finnlands.

Finnski skólahópurinn sem við vorum mikið með þarna úti samanstóð af 10 einstaklingum og þegar við höfðum loksins hitt þá alla vorum við ekki alveg viss um hvað við ættum að gera. Þeir voru einfaldlega hver öðrum steiktari, og svona 2 þeirra töluðu ensku. Fljótt komumst við þó að því að samstarfsskólinn okkar var einhversskonar garðyrkju-, landbúnaðar- og umhverfisskóli, og þar kom ástæðan.

Þetta kom þó ekki að sök því að við, Íslendingarnir, vorum á heimavistinni hjá þessum skóla og þar sem það fréttist fljótt að einhverjir "damn crazy Icelanders" væru komnir á vistina létu margir sjá sig hjá okkur, og sem betur fer töluðu sumir þeirra ensku. Og var þetta helst það fólk sem við kynntumst, auk þessa tveggja í samstarfshópnum sem töluðu ásættanlega ensku. Þegar við síðan komum heim, fyrir u.þ.b. viku, hafði ég fengið email frá einhverjum þarna sem sagði meðal annars:

"We really started to miss you as soon as you left, and we're really looking forward to seeing you guys again! You were awesome."

Hversu töff erum við?

Ég gæti skrifað og skrifað um þessa Finnlandsferð, hún var það mögnuð, en ég nenni því nú ekki og bendi ykkur frekar á afar-götótta stundatafla fór þar fremst í flokki en ég er farinn að hallast að því að ógötóttar stundatöflur séu mun betri fyrir heilsu fólks.

Í gær var síðan helvíti undarlegur dagur. Það er að segja dagurinn sem útskriftarhópur FAS árið 2008 fór í sína fyrstu og líklega seinustu áheitagöngu. Eins og kannski einhverjir vita höfðum við, útskriftanemendurnir, ákveðið að taka okkur til og ganga þvert yfir sýsluna, eina 220 kílómetra. Klukkan 10 í gær mættum við síðan útí FAS, í mjög misjöfnu ástandi eftir bjórkvöld á fimmtudeginum, allir þó staðráðnir í að ljúka sínum 15-16 km!

Gangan hafði að sjálfsögðu verið þaulskipulögð og því fóru allir beint á sína staði að ganga/hlaupa. Ég lagði upp með að ná þessum 16 kílómetrum mínum á 90 mínútum og með hjálp Bítlanna og Chopin náði ég því takmarki og gott betur, eða um um það bil 80 mínútum. Reyndar var ég dauðþreyttur þegar ég loksins kom að bílnum mínum en .. vei.

Þegar ég var búinn með það var planið að ég myndi sækja Hauk, Olgeir, Sindra og Atla - í þessari röð. Ég byrjaði því á að sækja Hauk þegar hann var búinn að hlaupa. Næst Olgeir. Á þessum tímapunkti bilaði bíllinn í Freysnesi, og Atli Már og Sindri stóðu einhversstaðar útí rassgati, löngu búnir að hlaupa 16 kílómetrana, að bíða eftir okkur. Til að gera langa sögu stutta þurftu þeir tveir að bíða í cirka 3 tíma til viðbótar eftir að einhver kæmi frá Höfn að sækja þá, og okkur - sem vorum reyndar aðeins betur staddir inná sjoppu útí Freysnesi.

Þegar við hittum Sindra og Atla hafði Atli t.a.m. labbað 20km+ vegna þess að hann þurfti að eigin sögn að "labba til að halda á sér hita,". Snillingurinn hafði þar að auki ekki tekið með sér gemsa og vissi því ekkert hvað var í gangi þegar hann var loksins sóttur. Þegar við síðan komum heim - klukkan hálf átta - var ég svo dauðþreyttur að ég sofnaði klukkan 22 eða eitthvað svipað.

Ég gæti eflaust talað mikið lengur um þennan ágæta "göngudag" okkar en ég nenni því nú ekki. Ætla í staðinn að taka fyrir einhverja fullyrðingu sem ég sá fleygt einhversstaðar, hún hljóðaði svo: "Hvaða orð í íslensku er með flestum A-um? 'Vararafaflgjafana' (þágufall)" (7x a). Þessu gat ég nú varla trúað og eftir smá tíma hafði ég nördað upp forriti til að hrekja þetta og viti menn: 'atlantshafsbandalagsríkjanna' er með 8x A-um. Eruð þið ekki stolt af mér?

Annars er fótboltamót og pakkhúskvöld á eftir. Á fótboltamótinu eigum við titil að verja, eigum svosem ekkert til að verja á pakkhúskvöldinu en það verður samt eflaust ágætt þar líka. Mætið.